Urine incontinentie komt in Nederland voor bij 30% tot 40% van de thuiswonende vrouwen van boven de 45 jaar. Hiervan heeft 6% tot 10% dagelijks urineverlies. Slechts 30% van de vrouwen zoekt professionele hulp. Afgezien van de taboesfeer rondom incontinentie kunnen hier verschillende redenen voor zijn:
Bij stressincontinentie kan urineverlies optreden bij zaken als lachen, niezen en hoesten maar ook bij dingen optillen, traplopen, seks of sporten. Aandrangincontinentie wordt veroorzaakt door een sterke aandrang. De aandrangprikkel is hevig en de druk op de blaas is te hoog. Vaak wordt er urine verloren voordat het toilet bereikt is.
Het eerste contact bij incontinentie is meestal de huisarts. Helaas zijn er veel huisartsen die meteen incontinentiemateriaal voorschrijven. Dat is natuurlijk geen behandeling maar symptoombestrijding.
Een goede behandeling wordt gegeven door de gespecialiseerde fysiotherapeut. Op dit moment verwijzen huisartsen relatief weinig naar deze fysiotherapeut. Omdat de behandelingen voor stressincontinentie en aandrangincontinentie verschillen is het belangrijk dat de huisarts eerst onderzoekt welke vorm van incontinentie een vrouw heeft. Daarna kan de huisarts je doorverwijzen naar een gespecialiseerde fysiotherapeut voor bekkenbodem therapie (stressincontinentie).
Slechts 2% van de huisartsen verwijzen deze patient echter door naar een fysiotherapeut. Wanneer fysiotherapie niet het gewenste effect geeft, bijvoorbeeld als de klachten te ernstig zijn, kan de patient doorverwezen worden naar een gynaecoloog of uroloog. Voor stressincontinentie kan er dan eventueel een operatie uitgevoerd worden, aandrangincontinentie kan verbeteren met medicijnen.
Om te zorgen dat u een goede keuze kunt maken kunt u bij de huisarts onderstaande vragen gebruiken: